Geaccrediteerde nascholing
Menu

Binge and break

Voeding, somatiek en psychiatrie samen op het spreekuur

  • 00Inleiding
  • 01Boulimia nervosa en classificatie van eetstoornissen
  • 02Epidemiologie
  • 03Oorzaken boulimia nervosa: een multifactorieel model
  • 04Signalering van boulimia nervosa
  • 05Behandeling
  • 06Prognose
  • 07Reacties (0)

Samenvatting

Boulimia nervosa komt vaker voor dan het in de spreekkamer wordt gezien. De levenslange prevalentie wordt in de westerse wereld geschat op 0,9%. De oorzaken van boulimia nervosa zijn multifactorieel. Hierbij spelen genetische, omgevings- en ontwikkelingsfactoren een rol, bij een waarschijnlijk verstoorde cerebrale rijping en hormonale stofwisseling. Om een eetstoornis te kunnen herkennen, dient u uw patiënt open en niet verwijtend te benaderen. De omgeving en het lichamelijk onderzoek kunnen hierbij richting geven. Aanvullend onderzoek is gericht op het uitsluiten van overige oorzaken van eetbuien en purgeren en het vaststellen en monitoren van complicaties van dit gedrag. De behandeling vindt bij voorkeur plaats in een multidisciplinair team, met aandacht voor somatiek en psychiatrische comorbiditeit en met betrekking van het systeem waarin het kind functioneert. Met deze behandeling herstelt 50% van de patiënten.

Dit programma is niet meer geaccrediteerd en kan daarom niet meer worden aangeschaft

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs Kleinhout, Drs. M.Y.
Dam, Drs. E.M.N. van
Rubriek Vanuit de klacht
Accreditatie 1 accreditatiepunt
Publicatie 14 maart 2015
Editie Praktische Pediatrie - Jaargang 9 - editie 1 - Nummer 1 | Voeding en gezondheid

Leerdoelen

Na het lezen van dit artikel:

  • kunt u de verschillende eetstoornissen van elkaar onderscheiden;
  • kunt u adequate diagnostiek inzetten, zowel gericht op de complicaties van een eetstoornis op als het monitoren van de klachten en het uitwerken van de differentiaaldiagnose;
  • kunt u zo nodig gericht verwijzen en bijkomende psychiatrische problematiek herkennen;
  • weet u dat een patiënt een eetstoornis niet ‘neemt’ om aandacht te krijgen;
  • hebt u een visie ontwikkeld over de context waarin een eetstoornis ontstaat en behandeld dient te worden.