Perifere facialisparese bij kinderen; indicatie voor behandeling met corticosteroïden?

Wetenschappelijk bewijs en praktische toepassing

Evidence-based pediatrics

De diagnose ipfp kan worden gesteld nadat andere oorzaken zijn uitgesloten. Geschat wordt dat bij kinderen in 17-66% van de gevallen de ziekte van Lyme de oorzaak is. ipfp begint meestal acuut en verergert binnen enkele dagen. ipfp is onwaarschijnlijk wanneer bijkomende klachten of afwijkende bevindingen bij lichamelijk onderzoek worden vastgesteld. Voor de classificatie wordt het house-brackmanngraderingssysteem aanbevolen. De behandeling is controversieel. Corticosteroïden kunnen mogelijk de zwelling van de zenuw in het benige kanaal tegengaan en het risico op restverschijnselen verkleinen. De kans op restloos herstel van ipfp is groter bij een mildere uitval en ook bij kinderen in vergelijking met volwassenen. Op basis van een literatuursearch tot 2006 verscheen in 2009 een multidisciplinaire richtlijn over ipfp. Een update van de literatuur sindsdien toont dat voor volwassenen de kans op volledig herstel wordt vergroot door gebruik van corticosteroïden. Het te verwachten effect lijkt groter als er kort (< 48 uur) na ontstaan van de parese mee wordt gestart. De enige studie die alleen kinderen includeerde, was een kleine, niet-geblindeerde en niet-placebogecontroleerd studie, die geen significant verschil liet zien. Een recente systematische review vond geen nieuwe gecontroleerde studies over de behandeling met steroïden van ipfp bij kinderen. Hieruit kan geconcludeerd worden dat een update van de literatuur nog steeds de aanbeveling uit de cbo-richtlijn ondersteunt.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Download bij dit artikel

Direct abonneren

Neem nu een abonnement op Praktische Pediatrie en ontvang:

  • 4x per jaar het nascholingstijdschrift Praktische Pediatrie;
  • 4 e-learnings op basis van vier hoofdartikelen per editie (4 punten per editie);
  • onbeperkt toegang tot deze website;

Direct abonneren